Principi kiropraktike

dr-boris-skarica-kiropraktika 022Kiropraktika se bavi reverzibilnim hipofunkcijama zglobova kičme i ekstremiteta i efektima koji ti poremećaji imaju na rad pojedinih organa, organskih sistema i organizma u cijelini. Dakle smanjena pokretljivost zglobova koja se ponovo može uspostaviti odgovarajućim manuelnim zahvatima je glavna indikacija za kiroipaktički tretman.

Smanjene pokretljivosti pojedinih dijelova kičme koju najčešće prate bolovi u zglobovima i mišićima mogu nastati na različite načine, a najčešće zbog direktne ili indirektne traume (spazam mišića), iznenadnog pokreta tijela, dugotrajnijeg atipičnog položaja tijela, ili iznenadnih brzih i snažnih pokreta tijela koji dovode zglobove u maksimalan položaj, do same granice njihovog fiziološkog pokreta. Sve ovo može dovesti do funkcionalne blokade pokretljivosti zgloba koja nastaje refleksim putem.

Funkcionalni poremećaj smanjene pokretljivosti zgloba se u stručnoj terminologiji naziva segmentnom ili perifernom disfunkcijom zgloba. Ta disfunkcija se  u anglosaksonskoj literaturi naziva somatskom disfunkcijom, a u germanskoj literaturi blokadom (Blockirung).

Funkcionalna blokada zgloba je uvijek praćena smanjenom pokretljivošću, rijetko potpunom nepokretnošću. Pored poremećaja u pokretljivosti zgloba prisutan je uvijek u većoj ili manjoj mjeri i spazam pripadajućih mišića, a neurofiziološke promjene u zglobu prenose nervnim putem impulse u cijeli segment tijela kojem taj zglob pripada i remeti rad čitavog segmenta.

Kiropakrtika ne posmatra zglob izolirano od njegovih fiuncionalnih dijelova, kapsule, mišića, ligamenata, nerava  i krvnih sudova nego ga posmatra kao funkcionalnu cjelini koja se naziva artron (Arthron).

Postoje različite teorije kako nastaju funkcionalna blokiranja zglobova. Najstarija teorija je teorija subluksacije zgloba (Palmer 1933), teorija poremećaja klizanja zgloba (Wolf 1969), teorija potiskivanja i oštećenja meniskoidnih struktura koje su u kontaktu sa sinovijalnim membranama (Zuckschwerdt 1960, Doer 1962), oštećenja nervno-refleksne kontrole zgloba (Korr 1975., Dvoržak 1983).

Različite manuelne tehnike koje se koriste za otklanjanje navedenih poremećaja dovode do ponovnog uspostavljanja funkcije artrona, funcije pripadajućeg segmenta, i cijelog organizma (Holistički prostup).